Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/23604 K.2015/8783

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı erkek tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; “davalı-karşı davacının evlilik hayatlarına karışan ve davacı-karşı davalıya hakaret edici sözler söyleyen ablasını engellemediği, aksine ablasından taraf olduğu ve davacıyı terk ettiği” gerekçesiyle boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı-karşı davacı erkeğe kusur olarak yüklenen, ablasının eşine yönelik hakaret fiili nedeniyle, davalı-karşı davacının ablasına eşinin ve annesinin de bulunduğu ortamda yeterli şekilde tepki gösterdiği,

bu olay sebebiyle eşinin yanında yer aldığı, bu olaydan sonra ablası ve annesi ile görüşmek amacıyla tarafların bulundukları yazlıktan müşterek konutun bulunduğu İstanbul'a gittiği ve sonrasında tarafların yeniden bir araya gelmedikleri anlaşılmakta olup, bu fiiller davalı-karşı davacıya kusur olarak yüklenemez.

Davacı-karşı davalı tanıklarının diğer olaylara ilişkin sözleri ise Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, kadının da boşanma davasının reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.