Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/23970 K.2015/12936

Taraflar arasındaki "boşanma" davaları ile davalı tarafından açılan "nafaka" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (...) tarafından her üç dava ve boşanmanın fer'ileri yönünden, davalı-davacı (...) tarafından ise lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile manevi tazminatın miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların bağımsız açılıp, birleştirilerek görülen tedbir nafakası davasında kurulan hükme yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı-davalı(nın) diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı tarafından açılan boşanma davası Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesinde yer alan sebebe dayanmaktadır. Davacının "tam kusurlu" olması, koşullarının gerçekleşmesi halinde bu maddeye göre boşanma kararı verilmesine engel değildir. Kusur, burada boşanma kararı verilmesi bakımından bir unsur olarak kabul edilmemiştir. Sadece boşanmanın sonuçları düzenlenirken etkilidir.

Davacı tarafından daha önce açılan boşanma davası reddedilmiş, karar 08.02.2010 tarihinde kesinleşmiştir. İş bu dava ise 20.02.2013 tarihinde açılmıştır. Ret kararının kesinleşmesinden başlayarak üç yıl geçtiği ve ortak hayatın yeniden kurulamadığı yapılan soruşturma ve toplanan delillerle gerçekleşmiştir. Bu durumda davacı tarafından açılan boşanma davasının da kabulü gerekir.

Bu husus nazara alınmadan "tam kusurlu" olduğundan bahisle davacı-davalı(nın) boşanma davasının reddi doğru bulunmamıştır.