Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/2421 K.2014/12912

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise yoksulluk nafakası ve tazminatların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacı (kadın) lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının her yıl ÜFE oranında artırılmasına karar verildiğinin anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tazminatlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davalı-davacı, maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuş, mahkemece gerek kısa kararda gerek gerekçeli kararda maddi tazminat talebi hakkında bir hüküm kurulmamış, kadın lehine iki kez manevi tazminata hükmedilmiştir. Bu husus infazda tereddüt oluşturacağından bozmayı gerektirmiştir.