Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/24824 K.2015/10159

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat, nafakaların miktarı ve ziynet alacağı talebi yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat, velayet ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadın dava dilekçesinde, boşanmanın yanında, ziynet alacağı talebinde de bulunmuştur. Bu talep boşanmanın eki sayılmadığından ayrıca nispi harca tabidir. Mahkeme tarafından 15.10.2012 tarihli ara kararla 148.50 TL nispi harcın tamamlanması için davacı-davalı kadın vekiline 2 haftalık kesin süre verilmiştir. Davacı-davalı kadın vekili 23.10.2012 tarihinde gider avansı adı altında 148.50 TL ücret yatırmıştır.

Davacı-davalı kadın vekili 12.10.2012 tarihinde dava açarken 408 TL gider avansı yatırdığına göre 23.10.2012 tarihinde gider avansı olarak yatırılan 148.50 TL ücretin harç olduğu, ancak maddi hata sonucu gider avansı adı altında yatırıldığının kabulü gerekir.

Mahkemece 148.50 TL ücretin vezneye yatırılmasının sağlanması ve davacı-davalı kadının ziynet alacağı davasında da, delilleri toplanıp, esasının incelenerek, olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken ziynet alacağı davasında hüküm kurulmamış olması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.