Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/24883 K.2014/23495

...

DAVA TÜRÜ

Çocuğun Mutat Meskene İadesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

... Cumhuriyet Başsavcılığının 17.04.2014 tarihli davanamesi ile; babası tarafından 2012 yılı Aralık ayından itibaren Türkiye'de alıkonan 30.12.2010 doğumlu ...'in mutat meskeni olan Almanya ülkesine iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

Toplanan delillerden küçüğün 2012 yılı Haziran ayında annesi ile birlikte Türkiye'ye geldiği, yaklaşık bir ay sonra da davalı babanın Türkiye'ye geldiği, annenin 2012 yılı Aralık ayında Almanya ülkesine döndüğü, küçüğün, davalı baba ve ailesi tarafından gönderilmediği, babanın da daha sonra Almanya ülkesine döndüğü, çocuğun halihazırda davalı babanın anne ve babası yanında kaldığı, annenin bir yıllık süre içerisinde çocuğun iadesi için Almanya merkezi makamına başvurduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, müşterek çocuğun, yeni çevresine uyum sağladığı ve davacı annenin Almanya ülkesinde açtığı velayetin anne tarafından tek taraflı kullanılması ve çocuğun iadesine ilişkin davanın reddedildiği gerekçeleriyle isteğin reddine karar verilmiştir. Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Veçhelerine Dair Lahey sözleşmesi 01.08.2000 tarihinde Türkiye tarafından kabul edilmiştir.

Amacı çocukları uluslararası alanda, kanuna aykırı bir yer değiştirmenin zararlı etkilerinden korumak ve çocuğun mutat ikametgahı (yerleşim yeri) devletine derhal dönüşünü temin etmektir (Söz md. 1). Sözleşmenin 12. maddesi, Kanuna aykırı olarak yeri değiştirilmiş olan çocukların alıkonmadan itibaren bir yıl geçmeden iade başvurusunun yapılması halinde, adli makamların derhal geri dönmeyi emretmek zorunda olduğunu hükme bağlamıştır.

Sözleşmede belirtilen bir yıllık süre içerisinde başvuruda bulunulmuştur. İade edilmesi halinde çocuğun fiziki ve psikolojik gelişmelerinin tehlikeye düşeceği yolunda ciddi bir kanıt getirilmediği gibi, bu hususlar kanıtlanabilmiş de değildir. Mahkemenin kararına dayanarak yaptığı kolluk tutanağı yasal ve yeterli gerekçeden yoksundur. Sözleşmenin şartları gerçekleşmiştir. Davanın kabulü gerekirken, yazılı şekilde ret kararı verilmesi doğru görülmemiştir.