Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/25096 K.2015/11583

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, davacı kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı erkeğin davacı kadına hakaret ettiğine ilişkin beyanların davacı kadından duyuma dayandığı, fiziksel şiddete dair tanık beyanlarından sonra fiili birlikteliğin devam ettiği, davalı erkeğe bu davranışları nedeniyle kusur izafe edilemeyeceği, ancak evlilik birliğinin sarsılmasında müşterek konutu terk edip, ortak hayattan kaçınan ve eşini uzun yıllar arayıp sormayan erkeğin kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dosya kapsamından; tarafların her ikisinin de fabrikada işçi olup, düzenli ve sürekli gelirlerinin bulunduğu, mali durumlarının ve güçlerinin yaklaşık aynı seviyede olduğu, bu durumda Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşullarının davacı kadın lehine oluşmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamıştır.