Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/2512 K.2014/20338

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından tazminat miktarları yönünden; davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 21.10.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı B.. A.. ile vekili Av. H. Ç. ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı B.. A.. ile vekili Av. H.. A. B.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-karşı davalı (kadın) tanıklarının kadından aktardıkları olaylar sabit kabul edilemez. Davalı-karşı davacı (koca)'nın dosya kapsamından ispatlanan başkaca bir kusurlu davranışı bulunmamaktadır. O halde davacı-karşı davalı (kadın)'ın davasının da reddi gerektiği halde yazılı şekilde kabulü doğru değildir. Ancak bu husus temyize konu edilmediğinden yanlışlığa değinilmekle yetinilmiş, bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Tarafların temyizlerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (kadın)'ın tüm, davalı-karşı davacı (koca)'nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere boşanmaya neden olan olaylarda davalı-karşı davacı (koca)'nın kusuru ispat edilemediğinden, davacı-karşı davalı (kadın) yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi anlamında maddi ve manevi tazminat koşulları oluşmamıştır. Yetersiz gerekçe ile davacı-karşı davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

c-Davalı-karşı davacı(koca) tarafından davacı-karşı davalı (kadın)'ın çalıştığı iddia edildiği halde, mahkemece bu konuda herhangi bir araştırma yapılmadan, boşanma sonucu yoksulluğa düşeceği gerekçesiyle yararına yoksulluk nafakasına hükmolunmuştur. Davacı-karşı davalı (kadın)'ın çalışma durumunun usulünce araştırılarak, kadın lehine Türk Medeni Kanununun 175. maddesi uyarınca yoksulluk nafakası verilmesi koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilip, gerçekleşecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesisi doğru olmamıştır.