Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/25161 K.2015/10496

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası ve tazminat istekleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davacı kadın, eşini çocuklarıyla yaşamaya zorlamış; davalı erkek ise eşine fiziksel şiddet uygulamış ve birlik görevlerini yerine getirmemiştir. Mahkemece, tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu oldukları kabul edilmiş ise de; gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya neden olan olaylarda davalı erkeğin, kadına göre daha ziyade kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Daha az kusurlu davacı kadının maddi(TMK mad. 174/1) ve manevi (174/2) tazminat isteklerinin kabulü yerine, tarafların eşit kusurlu olduğu yönündeki hatalı kusur sonucunda davacı kadının tazminat isteklerinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.