Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/26041 K.2015/11357

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından yoksulluk nafakası ve maddi tazminatın reddi, yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı ve baba ile müşterek çocuk arasında kurulan kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı(nın) aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece, şartlarının oluşmadığından bahisle davalı-davacı(nın) maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi uyarınca mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen kusursuz veya daha az kusurlu taraf, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebilir. Bu bağlamda boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı(nın) tam kusurlu kabul edildiği anlaşılmaktadır. O halde, boşanma yüzünden mevcut menfaatlerini kaybeden davalı-karşı davacı (kadın) yararına tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınarak uygun miktarda maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde maddi tazminat talebinin reddi bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran davalı-davacı (kadın) yararına hükmolunan manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 52. ve 58. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK md.174/2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.