Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/263 K.2014/11797

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, "kocanın boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu olduğu" kabul edilerek, tarafların boşanmalarına karar verilmiş, kadın yararına tedbir, yoksulluk nafakası ve tazminata hükmedilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı kocanın mahkemece kabul edilen kusurları yanında, davacı kadının da eşine hakaret ettiği ve eniştesi ile kaçarak birlikte yaşadıkları anlaşılmaktadır.

Tarafların gerçekleşen kusurlu davranışları dikkate alındığında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekmektedir. Boşanma davalarında eşit kusurlu eş yararına da maddi ve manevi tazminata (TMK. md. 174/1-2) hükmedilemez. Gerçekleşen bu duruma göre davalı kocanın ağır kusurlu olduğunun kabulü ile buna bağlı olarak davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.

2-Yukarıda birinci bentte açıklandığı gibi, davacı kadının bir başka erkekle kaçtığı ve birlikte yaşadığı anlaşılmaktadır. Evlenme olmaksızın eşlerden birinin fiilen evliymiş gibi, bir başkası ile birlikte yaşaması halinde tedbir nafakası (TMK. md. 169) ve yoksulluk nafakası (TMK. md.176/2) verilemez. Bu durumda, davacı kadının tedbir ve yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.