Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/264 K.2014/11037

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (koca) tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve manevi tazminat yönünden; davacı-davalı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, nafakaların miktarı ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davacı-davalı kadının eşine ve kayınvalidesine hakaret etmesine karşılık, davalı-davacı kocanın da eşine fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ettiği ve bağımsız ev temin etmediği anlaşılmaktadır. Boşanmaya neden olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte davalı-davaeı koca, daha fazla kusurludur. Gençekleşen bu duruma göre davalı-davacının tüm, davacı-davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı koca daha ağır kusurludur. Davacı kadın yararına uygun miktarda maddi (TMK md. 174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.