Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/26834 K.2014/26126

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından, ziynet talebinin reddi yönünden; davalı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı (kadın)'ın tüm, davalı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmanın eki niteliğindeki maddi ve manevi tazminatlar (TMK md 174/1-2) boşanma hükmünün kesinleşmesi ile muaccel (ödenir) hale gelir ve faize de bu tarihten itibaren hükmedilir. Bu husus nazara alınmaksızın, davacı (kadın) yararına hükmolunan manevi tazminata yazılı şekilde dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru değildir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.md.438/7).