Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/26926 K.2015/12226

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı tarafından, nafakanın ve maddi tazminatın miktarları, yoksulluk nafakası ile manevi tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, davalı-davacı erkeğin mahkemecede kabul edilen kusurlu davranışlarının yanında, davacı-davalı eşini küçümsediği ve hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Davalı-davacı erkekten kaynaklı bu olaylar, davacı-davalı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. Bu durumda Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları davacı-davalı kadın yararına gerçekleştiği halde, bu isteğin yetersiz gerekçe ile reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.