Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/26930 K.2015/12253

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı kadın tarafından reddedilen maddi tazminat, manevi tazminat miktarı, kısmen reddedilen ziynet eşyası, müşterek çocuk ...'un velayeti ve iştirak nafakası miktarları yönünden, davacı-karşı davalı erkek tarafından ise her iki boşanma davası, reddedilen aile konutu şerhinin kaldırılması talebi, ziynet eşyası alacağı talebi, müşterek çocuklar ... ve ...'un velayeti, iştirak nafakaları, manevi tazminat ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, boşanmanın fer'i niteliğinde olup boşanma davası içinde talep edilen Türk Medeni Kanununun 174. maddesi kapsamındaki tazminat taleplerinin reddedilen kısımları yönünden ayrıca vekalet ücreti takdir edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı kadının, ön inceleme aşaması tamamlanıncaya kadar istenilmeyip, tahkikat aşamasında talep edilen ve karşı tarafça açıkça muvafakat edilmeyen maddi tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davalı-karşı davacı kadın, 20.05.2015 tarihli dilekçe ile müşterek çocuklar ... ve ...'un velayetleri ve iştirak nafakası taleplerinden feragat etmiştir. Bu beyan dikkate alınarak bu hususta bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

4-Davalı-karşı davacı kadın, ziynetlere ilişkin karşılık davasında yemin deliline dayanmamıştır. Davalı-karşı davacı tanık beyanları, davacı-karşı davalı erkeğin kısmi ikrarı ve bilirkişi raporu kapsamından, davalı-karşı davacı kadına ait dava konusu ziynetlerden, bir adet altın set, 1 adet yarım altın ve 3 adet çeyrek altının davacı-karşı davalı erkek tarafından bozdurulduğu ispat edilmiştir.

Mahkemece, davalı-karşı davacının ziynetlerle ilgili iddiasını ispat edemediği kabul edilerek karşı tarafa yemin teklifine zorlanması, bu teklifin kabulü ile karşı tarafın yemin etmesi sonuç doğurmaz.

O halde, yemin öncesinde başka delillerle iddianın ispat edilmiş olduğu gözetilerek, yukarıda gösterilen ziynetlerle ilgili talebinde kabulüne karar verilmesi gerekirken, davacı-karşı davalının eda etmiş olduğu yemin gerekçe yapılarak, sadece bilezikler yönünden isteğin kabulü doğru görülmemiştir.