Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/27225 K.2015/14723

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından yoksulluk nafakası talebinin reddi, iştirak nafakasının ve tazminatların miktarı yönünden, davalı erkek tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle Türk Medeni Kanununun 166/1.maddesi gereğince boşanmaya karar verildiği halde karar yerinde Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesinin yazılmasının maddi hataya dayalı olup mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davalı erkek kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ve davacı kadının, maddi ve manevi tazminat talepleri bu nedenle kabul edilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı erkeğin birlik görevlerini yerine getirmediği ve güven sarsıcı davranışta bulunduğu buna karşılık davacı kadının da eşinden habersiz gece kulübüne gittiği, uyuşturucu kullandığı ve müşterek çocuğa fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır.

Davalı erkeğin cevap dilekçesinde eşini sevdiğini belirtmesi kadının bu kusurlu davranışlarını affettiği şeklinde yorumlanamaz. Gerçekleşen bu duruma göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında taraflar eşit kusurlu kabul edilmelidir. Hal böyleyken davalı erkeğin kusurlu sayılması ve buna bağlı olarak davacı kadının tazminat (TMK m. 174/1-2) taleplerinin kabulü doğru bulunmamıştır.