Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/27532 K.2015/13089

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, kusur belirlemesi, lehine hükmedilen manevi tazminatın miktarı ile diğer taraf lehine hükmedilen yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma sebebiyle yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için, nafaka talep eden tarafın, daha ağır kusurlu olmaması şarttır. Başka bir ifade ile boşanmada daha ağır kusurlu taraf yararına boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiş olsa bile yoksulluk nafakasına hükmedilemez. (TMK. m. 175) Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalının sadakat yükümlülüğünü (TMK. m. 185/3) ihlal ettiği, boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece de davalı kusurlu bulunmuş, davacıya bir kusur atfedilmemiştir. Bu durumda davalı yararına yoksulluk nafakasına hükmedilemez. Bu husus nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.