Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/27665 K.2015/12961

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı erkek tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı davacı erkeğin kendi boşanma davasının reddine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı-davalı kadının boşanma davası ve ferileri yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı-davalı kadın boşanma davasını açtıktan sonra, davalı-davacı eşine sevgi dolu mesajlar gönderdiği, boşanmak istemediğini beyan ettiği anlaşılmaktadır. Davalı-davacı erkeğin mahkemece kusur kabul edilen eylemlerin, davacı-davalı kadın tarafından affedilmiş, en azından hoşgörüyle karşılamıştır. Hal böyleyken davacı-davalı kadının boşanma davasının reddi yerine kabulü doğru görülmemiştir.