Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/27769 K.2015/12710

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından; tazminat miktarları, nafakalar, ziynet alacağı talebinin reddi ve eşya alacağı yönünden, davalı-davacı erkek tarafından ise; her iki boşanma davası ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı erkek, temyiz dilekçesi ile, kadının boşanma davasının kabulüne karar verilmesi yönünden de temyiz talebinde bulunmuş ise de, 08.05.2015 tarihli dilekçesi ile boşanmaya yönelik temyiz talebinden feragat ettiğinden erkeğin, boşanma hükmüne yönelik temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Temyiz taleplerine yönelik yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı-davacı erkeğin, eşine zaman zaman fiziksel şiddet uyguladığı; buna karşılık davacı-davalı kadının da eşine hakaret ettiği, ailesinin evlilik birliğine yönelik müdahalelerine ve eşini aşağılamalarına tepkisiz kaldığı, son olayda onun da eşine ... attığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda; her iki eş de eşit derecede kusurlu olup, birinin kusurunu diğerinin kusurundan üstün tutmak mümkün bulunmamaktadır. O halde davalı-davacı erkeğin boşanma davasının da kabulü gerekir. Ne var ki, kadının kabul edilen boşanma davasında verilen boşanma hükmü, boşanmaya yönelik temyiz talebinden feragat edilmesi suretiyle kesinleşmiş; davalı-davacı erkeğin boşanma davasında, boşanma isteminin konusu kalmamıştır.

Erkeğin boşanma davasında boşanma istemi konusuz kalmakla birlikte, dava tarihi itibariyle haklılık durumuna göre yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden bir karar verilmesi gerekir. Davalı-davacı erkeğin davası hakkında açıklanan yönler göz önüne alınarak bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

c-Yukarıda açıklandığı gibi; boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Eşir kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilemez (TMK.m.174/1-2). Bu durumda; davacı-davalı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi yerine yazılı şekilde tazminatlara hükmedilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir. d-Davacı-davalı kadının ziynet alacağı talebinin reddine karar verildiği halde, bu davada kendisini bir vekil ile temsil ettiren davalı-davacı erkek yararına vekalet ücretine hükmolunmaması doğru görülmemiştir.

e-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinin (2). fıkrasında: hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyunadırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği, aynı Yasanın 298. maddesinin (2.) fıkrasında da, gerekçeli kararın, tefhim edilen hükme aykırı olamayacağı hükme bağlanmıştır.

Bu düzenlemeye göre; dava dilekçesi, bilirkişi raporu gibi herhangi bir belgeye atıf yapılarak hüküm kurulamaz. Gerek tefhim edilen ve zabıtla belirlenen kararda, gerekse buna uygun düzenlenmesi zorunlu gerekçeli kararda hüküm altına alınan eşyanın cins, nitelik, miktar ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekir.

Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde eşya alacağı hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.