Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/28122 K.2015/13418

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından 20.10.2014 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-İlk derece mahkemelerinin kararlarını kaldırma yetkisi Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 428. maddesi ve Yargıtay Kanununun 1. maddesi uyarınca münhasıran Yargıtaya aittir. Mahkemece 17.10.2014 tarihinde tarafların boşanmalarına karar verilmiş, davacı karar kesinleşmeden 20.10.2014 tarihli dilekçe ile davasından feragat etmiş, mahkemece 20.10.2014 tarihli ek karar ile davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir. Mahkemenin feragat dilekçesi verilmesi üzerine kendi kararını kendisinin kaldırması isabetsiz olup, bu sebeple mahkemenin 20.10.2014 tarihli ek kararının bozularak kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-İşin esasının incelenmesine gelince;

Davacının, karar kesinleşmeden önce verdiği 20.10.2014 tarihli feragat dilekçesi dikkate alınarak bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.