Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/28137 K.2015/12042

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 09.06.2015 günü temyiz eden davacı C.. Y.. vekili Av. H.. Y.. ve karşı taraf davalı A. Y. vekili Av. N. C. S. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucu mahkemece, davalı kadın lehine 2.500 TL yoksulluk nafakası, 250.000 TL maddi, 100.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş, verilen bu karar davacı erkeğin temyizi üzerine Dairemizin 27.06.2014 tarihli kararı ile, davalı kadın lehine hükmolunan yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminatın çok olduğu gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda verilen ikinci kararla, davalı kadın lehine 2.000 TL yoksulluk nafakası, 200.000 TL maddi ve 70.000 TL manevi tazminata karar verilmiş, bu karar da erkek tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen ikinci hükümde kadın lehine hükmolunan yoksulluk nafakası ve maddi tazminat miktarları tarafların ekonomik ve sosyal durumları dikkate alındığında yine yüksek olduğu gibi, verilen bu karar Yargıtay bozma ilamı ile ulaşılmak istenen amacı da karşılamamaktadır. Mahkemece, davalı kadın lehine daha uygun miktarda yoksulluk nafakası ve maddi tazminat takdiri gerekirken, bu yönler dikkate alınmadan hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.