Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/2815 K.2014/5027

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından, yoksulluk nafakası ve ziynet eşyası alacağı yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise 11.04.2012 tarihli ek karar ile 22.11.2011 tarihli karardaki manevi tazminat talebinin reddi, ziynet eşyalarının miktarının ayrı ayrı yazılmamış olması yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 12.03.2013 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının 11.04.2012 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazları ile manevi tazminat talebinin reddine yönelik temyizi yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı kocanın temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemede;

Toplanan delillerden davalı-karşı davacı kadının bir bankada çalıştığı, sürekli ve düzenli gelirinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Davalı-karşı davacı kadın yönünden yoksulluk nafakasının (TMK md. 175) şartları oluşmamıştır. Hal böyleyken kadının yoksulluk nafakası isteminin kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Davalı-karşı davacı kadının ziynet alacağına yönelik temyizinin incelenmesinde;

Davalı-karşı davacı kadının ziynet alacağı, gösterdiği delillerle kanıtlanamamıştır. Ancak, karşı dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayandığı halde, kadına yemin teklif etme hakkı hatırlatılmamıştır. Bu nedenle, mahkemece ziynet alacağı istemiyle ilgili olarak davalı-karşı davacı kadına yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak, kabul edildiği takdirde usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi ve gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.