Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/28297 K.2015/16568

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı tarafından, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 29.09.2015 günü temyiz eden davacı-davalı ... ... ile vekili Av. ... ve karşı taraf davalı-davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı-karşı davacı erkeğin eşine fiziksel şiddet uyguladığı, birlik görevlerini yerine getirmediği, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, çocuğu olmadığı için psikolojik baskı uyguladığı ve hakaret ettiği, buna karşılık davacı-karşı davalı kadının da eşine fiziksel şiddet uyguladığı ve hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre, davalı-karşı davacı erkek, davacı-karşı davalı kadına nazaran daha ağır kusurlu olmakla birlikte, erkeğin boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları oluşmuştur.

Bu sebeple verilen boşanma kararı sonucu itibarıyla doğru bulunduğundan, boşanma hükmünün kusura ilişkin gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle onanması yönüne gidilmiş (HUMK.md.438/son) ve davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2- Yukarıda belirtilen olaylara göre, boşanmaya neden olan olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları kadın yararına oluşmuştur. Bu duruma göre davacı-karşı davalı kadın yararına uygun miktarlarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle kadının tazminat isteklerinin reddi doğru bulunmamıştır.