Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/28395 K.2015/2679

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına ve özellikle davacı- karşı davalı vekilinin dava dilekçesinde ve 15.7.2010 tarihli oturumda "masraf ve vekalet ücreti istemediklerini" beyan etmesi karşısında davacı-karşı davalı tarafından açılan davada, masrafların davacı-karşı davalı üzerinde bırakılmasında ve davacı-karşı davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırılık bulunmadığının anlaşılmış bulunmasına göre, davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir

2-Mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamında davacı-karşı davalı (kadın)'ın müşterek çocuk ile davalı-karşı davacı arasındaki kişisel ilişkinin tedbiren durdurulmasına yönelik olarak açtığı dava sonradan konusuz kalsa da, davanın açıldığı tarih itibariyle davacı-karşı davalının dava açmakta haklı olduğu belirtilmiştir.

Davanın açılması tarihinde davacı-karşı davalı haklı olduğuna göre, asıl dava yönünden davalı-karşı davacı yararına vekalet ücretine ve yargılama giderine hükmedilemez. Ayrıca davalı-karşı davacı tarafından "çocuk ile baba arasında boşanma hükmü ile belirlenen kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine" yönelik karşı dava yönünden verilen hükmün bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği mahkemenin de kabulündedir.

Karşı dava yönünden yargılama gideri ve vekalet ücreti de bozma kapsamı dışında kaldığına göre, karşı dava vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden de kesinleşmiştir. Hal böyle olunca asıl dava ve karşı dava yönünden, davalı-karşı davacı yararına yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ancak; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.m.438/7).