Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/3126 K.2014/13718

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davası ile davalı (kadın) tarafından bağımsız olarak açılan "tedbir nafakası" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından; kocanın boşanma davası, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (kadın)'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Hakim, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun gerekçeli karar oluşturmak zorundadır. Başka bir ifade ile gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. (HMK.m.298/2) Yargılamanın sona erdiği duruşmada verilen ve tefhim edilen hükümde, davalı-karşı davacı (kadın) yararına yoksulluk nafakası tayin ve takdir edildiği halde, sonradan yazılan gerekçeli kararda bu hususta bir hüküm oluşturulmamıştır.

Bu suretle tefhim edilen hüküm ile gerekçeli karar arasında uyumsuzluk yaratılmıştır. İlamların icra edilecek bölümü hüküm sonucu olduğuna göre, kararın gerekçe bölümünde "kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedildiğinin" belirtilmiş olması, hüküm niteliğinde değildir. Bu bakımdan bu hususta 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturulmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.