Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/3280 K.2014/4776

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davalı kadın ağır kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı kocanın eşine manevi açıdan bağımsız konut temin etmediği, hakaret ettiği, fiziksel şiddet uygulayıp, müşterek çocuğun kendisinden olmadığını söylediği, davalı kadının ise birlik görevlerini yerine getirmeyip, eşine sürekli hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda her iki tarafta kusurlu olmakla birlikte davacının, davalıya oranla daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Davalınında kusuru gerçekleştiğine göre boşanmaya karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup evlilik birliğinin devamında davalı bakımından korunmaya değer bir yarar kalmadığı görülmekle, tarafların boşanmalarına karar verilmiş olması, sonucu itibariyle doğru bulunduğundan boşanma hükmünün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin değiştirilerek (HUMK.m.438/son) hükmün bu yönden onanmasına karar vermek gerekmiş davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Boşanma veya ayrılık vukuunda çocuk kendisine tevdi edilmemiş taraf gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür. (TMK.md.182) Bu hususu hakim görevi gereği kendiliğinden dikkate alması gerekmektedir. O halde velayeti temyiz edene tevdi edilen çocuk için iştirak nafakasına hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.