Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/385 K.2014/11657

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, nafakaların miktarı ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (kadın)'ın nafakaların miktarına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; kadının eşine hakaret ve tehdit etmesine karşılık; kocanın da davacı eşine birden fazla fiziksel şiddet uyguladığı ve bu eylemlerinden dolayı mahkumiyetine karar verildiği ve ayrıca eşine hakaretlerde bulunduğu anlaşılmaktadır. Tarafların gerçekleşen bu kusurlu davranışları dikkate alındığında evlilik birliğinin temelinden sarsılması ve boşanmaya neden olan olaylarda davacı-karşı davalı (koca)'nın daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir. Hal böyle iken, mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek, bu hatalı kusur belirlemesi uyarınca davalı-karşı davacı (kadın)'ın maddi ve manevi tazminat (174/1-2) taleplerinin reddine karar verilmesi yanlış olmuştur.