Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/4109 K.2014/14451

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından; her iki dava ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (kadın)'ın ziynet alacağına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; davalı-karşı davacı (kadın)'ın evi terk ettiği belirtilerek, tam kusurlu olduğundan bahisle davacı-karşı davalı (koca)'nın davasının kabulüne, davalı-karşı davacı (kadın)'ın davasının reddine karar verilmişse de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı-karşı davacı (kadın)'ın, eşine başkalarının yanında küçük düşürücü sözler söylemesi ve hakaret etmesine karşılık, davacı-karşı davalı (koca)'nın da eşine şiddet uyguladığı, öldürmekle tehdit ettiği, bu olaylar nedeniyle eve korkusundan gelemeyen eşini eve getirmek isteyen kadının ailesine karşı çıktığı ve 2 yıldır eşini arayıp sormadığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında davalı-karşı davacı (kadın)'ın davası yönünden Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesi koşulları oluştuğundan kabulü gerekmektedir. O halde, kadın tarafından açılan karşı boşanma davasının da kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde bu husus nazara alınmadan kadının boşanma davasının reddi doğru bulunmamıştır.