Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/4536 K.2014/15418

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma davalarında, manevi tazminata ( TMK. md. 174/2) karar verilebilmesi için, tazminat isteyen tarafın kusursuz veya daha az kusurlu bulunması yanında, boşanmaya neden olan olaylarda kişilik haklarına saldırının da gerçekleşmiş olması gerekmektedir. Mahkeme, boşanma gerekçesi olarak kocanın bağımsız konut temin etmediği ve ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı kusurlarına dayanmıştır. Mahkemece kabul edilen bu kusurlar boşanma nedeni olup, kadının kişilik haklarına saldırı niteliği taşımamaktadır. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları davalı-davacı kadın lehine gerçekleşmediği halde, kadın yararına manevi tazminat takdiri doğru olmamıştır.