KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2014/4592 E., 2014/9392 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Akçaabat 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Tarihi
- 21.11.2012
- Numarası
- Esas no:2011/65 Karar no:2012/364
Karar Metni
332 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve alacak talebinin reddi yönünden; davalı-karşı davacı tarafından ise Nursima'nın velayeti, ziynet talebinin reddi, tazminat ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 19.11.2013 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı N..
D.. ile vekilleri gelmediler. Karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı M.. D.. vekili Av. T..M. geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hükümle davalı-karşı davacı (kadın) yararına dava tarihinden itibaren 250 TL tedbir nafakası, kararın kesinleşmesi tarihinden itibaren de aynı miktarda yoksulluk nafakası verildiğinin anlaşılmasına göre, davalı-karşı davacı (kadın)'ın tüm, davacı-karşı davalı (koca)'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Davacı-karşı davalı (koca) dava dilekçesi ile davalı-karşı davacı (kadın)'ın evden ayrıldığı tarihte kocaya ait 5000 Euro'yu da yanında götürdüğünü, bu paranın kendisine iadesini talep etmiştir. Davacı-karşı davalı (koca)'nın bu isteği boşanmanın eki niteliğinde olmayıp, Borçlar Kanunundan kaynaklanmaktadır. Peşin nispi harç yatırılmıştır. İsteğin niteliği itibariyle Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu hususu değerlendirilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/4592, K. 2014/9392, 21 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama