Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/465 K.2014/16824

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, tedbir nafakası ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 09.09.2014 günü temyiz eden davalı-karşı davacı C. K. vekili Av. .. ve karşı taraf davacı-karşı davalı A.. K.. vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Toplanan delillerden; tarafların 2011 yılı Temmuz ayının sonuna kadar birlikte yaşadıkları, dolayısıyla bu tarihten önceki olayların kusur değerlendirilmesinde dikkate alınamayacağı, öte yandan davalı-davacı kocanın, karısının, tanık Y.

E. ifadesinde anlatılan, güven sarsıcı hareketini öğrendikden sonra boşanma davası açtığı, haliyle bu eylemi, mahkemenin gerekçesinde belirtildiği şekilde affettiğinin kabul edilmeyeceği, bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, eşine hakaret edip, fiziksel şiddet uygulayan davalı-davacı koca ile güven sarsıcı davranışlarda bulunup, kocasına hakaret eden davacı-davalı kadının boşanmaya neden olaylarda eşit derecede kusurlu oldukları anlaşılmaktadır.

Eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata hükmolunamaz. (TMK.m.174/1-2) Durum böyleyken, mahkemece davalı-davacı kocanın kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-davalı kadın lehine maddi ve manevi tazminata karar verilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.