Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/495 K.2014/10800

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından; kusur belirlemesi, velayet, davalı-davacı kadın yararına verilen maddi tazminat, yoksulluk nafakası ve kişisel ilişki süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yaşı, ana ve babalık duygusunun tatmini, çocuğun yüksek yararı birlikte değerlendirilerek; çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir. Bütün bu öğeler değerlendirildiğinde; aynı şehirde yaşayan baba ve müşterek çocuk arasında ayın ilk hafta sonu, dini bayramların 2. günü ve temmuz ayının ilk onbeş günü kurulan kişisel ilişki yetersizdir. Ancak bu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir (HUMK.md.438/7).