Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/5197 K.2014/15291

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece boşanmaya neden olan olaylarda davacı-karşı davalı kocanın tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek kadının davasının kabulü suretiyle boşanmaya, kocanın davasının ise reddine, karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; kocanın kabul edilen ağır kusurlu davranışlarının yanında davalı-karşı davacı kadının da eşine "şerefsiz" diyerek hakaret ettiği bu suretle kocanın davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-karşı davalı koca da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kocanın da davasının kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davasının reddi doğru bulunmamıştır.