Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/5364 K.2014/15888

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından, tazminatlar ve nafakaların miktarı ile çeyiz eşyası alacağı yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Davalı-davacı koca, dosya arasında bulunan 2012/369 D.iş sayılı eşya tespiti dosyasında, kadının talep ettiği eşyalardan yatak odası takımı, oturma grubu ve mobilyaların davacı-davalı kadına ait ziynet eşyalarının bozdurulması ile alındığını beyan etmiş olup, kadının iadesini veya bedelini talep ettiği eşyalardan kocanın tespit dosyasında kabul ettiği, yatak odası takımı, oturma grubu ve mobilyaların kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

c-Davacı-davalı kadın yararına, dava tarihinden itibaren hükmedildiği belirtilen tedbir nafakasının başlangıç tarihinin, hüküm fıkrasında dava tarihi olan 16.10.2012 yerine 16.12.2012 tarihi olarak yazılması da usul ve kanuna aykırıdır.

2-Davalı-davacı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece “davalı-davacı kocanın ağır kusurlu davranışlarıyla evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı” kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı-davacı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı, buna karşılık davacı-davalı kadının ise "eşine sürekli hakaret ettiği ve aşağıladığı" anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata (TMK.m.174/1-2) hükmolunamaz. Hal böyleyken, davacı-davalı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddine karar vermek gerekirken hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır,