Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/668 K.2014/17466

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; reddedilen manevi tazminat talebi yönünden, davalı (koca) tarafından ise; boşanma hükmünün tamamı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 16.09.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı H.. S.. vekili Av..... geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı H.. S.. ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Mahkemece, davacı kadının manevi tazminat talebi, "fiili bir tecavüzün varlığının ispatlanamadığı" gerekçesiyle reddedilmiş ise de, toplanan delillerden, davalı kocanın, eşine kaba davrandığı, "müşterek çocuğu istemediğini, eşi istedi diye doğumuna vesile olduğunu; müşterek çocuğun ölmesini, bu şekilde eşinin cezalanmasını istediğini" beyan ettiği anlaşılmaktadır. Davalı kocadan kaynaklanan bu kusurlu davranışlar, davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. Bu husus nazara alınarak davacı yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi gereğince uygun miktarda manevi tazminat takdiri gerekirken isteğin reddi doğru bulunmamıştır.