Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/7249 K.2014/18125

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından, kadın lehine hükmedilen ziynetler yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise, kocanın boşanma davası, tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi, yargılama sırasında teslim edilen ev eşyalarıyla ilgili lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Temyiz edilen karar temyiz eden davacı-karşı davalı (koca) vekiline 20.02.2014 günü tebliğ edilmiş ve fakat söz konusu karar yasada öngörülen (HUMK.md.432/1) on beş günlük süre geçtikten sonra 10.03.2014 tarihinde verilen dilekçe ile temyiz edilmiştir. Bu bakımdan 01.06.1990 tarihli 1989/3-4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı nazara alınarak, kocanın temyiz talebinin süre aşımı sebebiyle reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı-karşı davacı kadının temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ev eşyalarıyla ilgili olarak, yargılama sırasında davalı-karşı davacı (kadın)'a teslim edilmiş olması sebebiyle, talebin konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup, davacı kocanın bu hususta dava açılmasına sebebiyet vermediğinin anlaşılmasına göre, davalı-karşı davacı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediği gibi, diğer hususlara ilişkin temyiz itirazları da yersiz olup, usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.