Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/7739 K.2014/18503

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayetleri anneye verilen ortak çocuklar ile davalı baba arasında kurulan kişisel ilişkiyi düzenleyen hükmün üçüncü fıkrasında "Taraflar ayrı şehirde yaşadıkları takdirde, dini bayramların 2.günü sabah saat 09:00'dan başlayıp öğlen saat 12:00'de sona ermek üzere; taraflar aynı şehirde yaşadıkları takdirde yukarıdaki sürelere ek olarak her ayın l. ve 3. hafta sonları Cumartesi günü sabah saat 09:00'dan aynı gün öğlen saat 12:00'ye kadar çocuğun davalı babaya verilerek çocukla baba arasında şahsi münasebet tesisine," şeklinde düzenleme yapılmış ise de;

bu fıkranın devamında taraflar ayrı şehirde yaşadıkları takdirde, dini bayramların 2. günü sabah saat 09:00'dan başlayıp akşam saat 17:00'de sona ermek üzere ve ayrıca her yıl 1 Temmuz sabah saat 09:00'dan başlayıp 31 Temmuz akşam saat 17:00'de sona ermek üzere; taraflar aynı şehirde yaşadıkları takdirde yukarıdaki sürelere ek olarak her ayın l. ve 3.hafta sonları Cumartesi günü sabah saat 10:00’dan Pazar günü akşam saat 17:00'a kadar çocuğun davacı anneye verilerek çocukla baba arasında şahsi münasebet tesisine", şeklinde ikinci kez kişisel ilişki süreleri düzenlenmiştir.

Düzenlenen bu kişisel ilişkiye ilişkin hükümler birbiriyle çelişkili olup infazda da tereddüt yaratacak niteliktedir. Velayetleri anneye verilen çocuklar ile baba arasında uygun süreli ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde kişisel ilişki düzenlenmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.