Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/8177 K.2014/22967

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından, katılma yoluyla, lehine hükmedilen tazminatların miktarı yönünden; davalı (koca) tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece; davalı (koca) ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların birbirlerine karşı güven sarsıcı davranışlar içine girdikleri anlaşılmaktadır. Gerçekleşen ve evlilik birliğini temelinden sarsan bu olaylara göre tarafların eşit derecede kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Bu hale göre verilen boşanma kararı sonucu itibarıyla doğru olduğundan davalı (koca)'nın, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiş (HUMK.md.438/son) bu sebeple davacı (kadın)'ın tüm, davalı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Boşanmanın eki niteliğindeki maddi ve manevi tazminata hükmedilebilmesi, tazminat talep eden tarafın boşanmaya sebep olan olaylarda kusursuz veya daha az kusurlu olması şartına bağlıdır (TMK md 174/1-2). Yukarıda açıklandığı üzere boşanmaya neden olan olaylarda, taraflar eşit derecede kusurlu olduğuna göre, davacı kadının şartları oluşmayan maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi yerine kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.