Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/8186 K.2014/18895

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, davacı-karşı davalı kadın yararına hükmedilen tazminatlar, ziynet alacağı, manevi tazminat talebinin reddi ve iştirak nafakası miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece "davalı-karşı davacı (koca)'nın ağır kusurlu davranışlarıyla evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı” kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı-karşı davacı (koca)'nın yersiz şüphe ve kıskançlıklarda bulunduğu, “eşimi ve doğacak çocuğumu vurmaktan korkuyorum, evliliği yürütemeyeceğim” dediği, ayrılık döneminde eşinin hesabından eşinin rızası olmaksızın para çektiği, buna karşılık davacı-karşı davalı (kadın)'ın ise eşine tokat attığı, eşine ve kayınvalidesine hakaret ettiği, babasının eşine hakaret etmesine sessiz kaldığı,

birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken; mahkemece davalı-karşı davacı (koca)'nın daha ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-karşı davalı (kadın) yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.