Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/8384 K.2014/18956

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve nafakalar ile vekalet ücreti yönünden; davalı (kadın) tarafından ise lehine hükmedilen tazminatların ve nafakaların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanma davalarında vekalet ücreti, kusur durumuna göre değil, aleyhe hüküm verilip verilmemesine göre tayin ve takdir edilir. Dava kabul edildiğine göre, davada kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına vekalet ücreti takdiri gerekirken, böyle yapılmayıp aleyhine hüküm verilen davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.