Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/8582 K.2014/21216

Taraflar arasındaki "boşanma ve ziynet alacağına" ilişkin dava ile "boşanmaya" ilişkin karşı davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi ve reddedilen tazminatlar yönünden, davalı-davacı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve ziynet eşyası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı koca, karşı davasında boşanma yanında düğün masraflarından kaynaklanan maddi tazminat talebinde de bulunmuştur. Kocanın bu istemi boşanmanın eki niteliğinde olmayıp, ayrıca nisbi harca tabidir. Davalı-davacı koca tarafından yatırılan başvurma harcı dava dilekçesindeki tüm talepleri karşılamaktadır. Mahkemece, davalı-davacı kocaya talep ettiği maddi tazminat konusunda nisbi harcının tamamlatılması (Harçlar Kanunu md.30-32) konusunda süre verilmesi, tamamlaması halinde tarafların delillerinin toplanarak, sonucu itibarıyla karar verilmesi gerekirken, eksik harçla yazılı olduğu şekilde talebin reddi doğru olmamıştır.