KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2014/9124 E., 2014/20201 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Küçükçekmece 5. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 14.11.2013
- Numarası
- Esas no: 2011/1114 Karar no:2013/863
Karar Metni
353 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından, lehine hükmedilen nafakalar ve tazminatların miktarları ile ziynet talebinin reddedilen kısmı yönünden; davalı (koca) tarafından ise, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar ile kabul edilen ziynet eşyalarının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle toplanan delillerden; davalı kadının da eşine ve eşinin ailesine hakaret ettiği anlaşılmakta ise de; mahkemenin de kabulünde olduğu üzere güven sarsıcı davranışta bulunan, eşini boşanacağını söyleyerek baba evine bırakan ve eşine kaba davranan davalı kocanın boşanmaya sebep olan olaylarda, kadına göre ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Toplanan delillerden; davalı kadının işçi olarak çalıştığı ve asgari ücret seviyesinde düzenli ve sürekli bir gelirinin bulunduğu, davalı kocanın ise asgari ücretin biraz üzerinde gelire sahip bulunduğu görülmektedir. Tarafların tespit edilen bu gelir durumlarına göre, ekonomik durumlarının birbirine yakın olduğu, davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşullarının gerçekleşmediği anlaşılmaktadır. O halde, davacı kadının yoksulluk nafakası isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulü doğru görülmemiştir.
3-Düğünde takılan ziynet eşyası ve takı paraları, eşler arasında aksine bir anlaşma veya bu konuda yerel bir adet bulunmadıkça hangi eşe takılırsa takılsın eşlerden kadına ait sayılır. Bu fiili karinenin aksini iddia eden bunu kanıtlamalıdır. Davalı koca, bu karinenin aksini ispat edememiştir. O halde, davalı kocaya takıldığı bilirkişi raporu ile belirlenen yarım ve çeyrek altınlar ile takı parasına yönelik talebin de kabulü gerekirken; yazılı şekilde hatalı gerekçeyle reddi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/9124, K. 2014/20201, 20 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama