Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/9485 K.2014/20666

Taraf arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, "boşanmaya sebep olan olaylarda davacı (koca) tam kusurlu" kabul edilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, tarafların birlik görevlerinde karşılıklı olarak ihmalkar davrandıkları, davacı (koca)'nın, annesinin davalı (kadın)'ı aşağılamasına ve hakaretine sessiz kaldığı, davalı (kadın)'ın da eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Hal böyleyken davacı (koca)'nın tam kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak, Türk Medeni Kanununun 174/1. ve 2. maddesi koşulları oluşmadığı halde davalı (kadın) yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.