Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/9552 K.2014/20668

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat, maddi tazminat ile yoksulluk nafakasının miktarı yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının ise aşağdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı-davalı kadının rahatsızlığı nedeniyle iki kez beyin ameliyatı geçirdiği, 2011 yılında kardeşleri tarafından kocanın da rızası dahilinde tedavi amacıyle Eskişehir'e götürüldüğü, davalı-davacı kocanın, kadının devam edegelen tedavi sürecinde eşi ile ilgilenmediği, arayıp sormadığı anlaşılmıştır. Davalı-davacı kocanın gerçekleşen bu eylemleri, davacı-davalı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olup, Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesinde yer alan manevi tazminat koşulları oluşmuştur. Mahkemece, isteğin kabulü ile davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, isteğin tümüyle reddi doğru olmamıştır.