Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/9764 K.2014/11579

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, manevi tazminatın reddi yönünden; davalı (koca) tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirine bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacının temyiz itirazlarına gelince:

Mahkemece, davacının manevi tazminat talebi “bunun boşanma davası süresince istenmesi gereken bir hak olduğu, davacının boşanma davasında manevi tazminat istemediği ve bu hakkını saklı da tutmadığı” gerekçesiyle kabul edilmemiştir.

Boşanma davasında istenmemiş veya bu hak saklı tutulmamış olsa bile, boşanma kararının kesinleşmesinden sonra dahi, kusursuz veya az kusurlu eşin, boşanmaya sebep olan olaylara dayanarak Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi uyarınca manevi tazminat davası açabileceği 22.01.1988 tarihli 1986/5 esas, 1988/1 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile kabul edilmiştir. Bu bakımdan, toplanan deliller değerlendirilerek, manevi tazminat talebinin esasının incelenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.