Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/10326 K.2016/405

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, velayet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Velayeti davalıya bırakılan müşterek çocuk ile davacı arasında, kişisel ilişki tesis edilirken "aynı şehir" ve "ayrı şehir" ayrımı yapılmıştır. Taraflar halen aynı şehirde oturmakta olup, farklı şehirlerde oturuyor olsalar bile gelişen ulaşım şartları ve kolaylığı nazara alındığında kişisel ilişki düzenlenirken "aynı şehir", "ayrı şehir" ayrımı yapılması gerekli bir unsur değildir.

Bu bakımdan böyle bir ayrıma gidilmesi doğru olmadığı gibi, davacı anne ile çocuk arasında mahkemece kurulan kişisel ilişki annelik duygularını tatmine elverişli olmayıp çocuğun da anne sevgi ve şefkatini yaşayacağı yeterlilikten uzaktır.

Bu bakımdan mahkeme tarafından günümüzün ulaşım kolaylıkları göz önüne alınarak, aynı şehir-farklı şehir ayrımı kaldırılıp, ayın belli hafta sonları ve dini bayramlarda çocuğun anne yanında yatıya kalacağı, yaz tatili ve yarıyıl tatilinde uzun süreli kalacak şekilde kişisel ilişkinin düzenlenmesi gerekirken yazılı şekilde yetersiz kişisel ilişki tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.