Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/10333 K.2016/401

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece, davacı kadının kusurunun davalı erkeğe oranla daha ağır olduğu gerekçesiyle dava kabul edilmiş, davacı kadının tazminat ve yoksulluk nafakası talepleri reddedilmiştir. Oysa davacı kadının ve ailesinin evlenmeden önce var olan psikolojik rahatsızlığını davalı erkekten gizlediği, davalı erkeğin ise davacı kadın hamileyken kadını baba evine bıraktığı yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Dosyaya yansıyan olaylar bir bütün olarak değerlendirildiğinde, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tarafların her ikisinin de aynı oranda kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Davacı kadının, herhangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği dosya içindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Boşanmada daha ağır kusurlu olmadığı da gerçekleştiğine göre, Türk Medeni Kanununun 175. maddesi gereğince yararına diğer tarafın mali gücü oranında uygun miktarda yoksulluk nafakası tayini gerekirken, davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.