Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/10379 K.2016/1446

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından erkeğin birleşen yabancı mahkeme ilamının tanınmasına ilişkin davasının kabulü, tazminatlar ve nafakanın miktarı ile yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise, kadının boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafaka yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 01.02.2016 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı M..

B.. vekili Av. M.. K.. ile karşı taraf temyiz eden davalı-davacı A.. B.. vekili Av. F. Ç. İ. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı kadın, 13.02.2013 tarihinde boşanma davası açmış, davalı-davacı erkek de 5.8.2013 tarihinde açmış olduğu birleşen davası ile D. Sulh Hukuk Mahkemesince verilen boşanma kararının tanınmasını talep etmiştir. Mahkemece, her iki davanın da kabulüne karar verilmiştir.

5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuk Hakkında Kanunun 58/1 maddesi "Yabancı mahkeme ilamının kesin delil veya kesin hüküm olarak kabul edilebilmesi yabancı ilamın tenfiz şartlarını taşıdığının tespitine bağlıdır. Tanımada aynı Yasanın 54. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uygulanmaz" hükmünü içermektedir. Yabancı ilamın kesin hüküm veya kesin delil etkisi yabancı mahkeme kararının kesinleştiği andan itibaren hüküm ifade eder ( 5718 s. MÖHUK m. 59).

Bu durumda, tarafların boşanmalarına ilişkin yabancı mahkeme ilamının tanınması halinde, taraflar yabancı mahkeme ilamın kesinleştiği andan itibaren boşanmış hale geleceklerdir. Bu hukuki durum karşısında iki davanın birlikte görülmesi ve sonuca bağlanması mümkün değildir.

Öyleyse tanımaya ilişkin davanın, boşanma davasından tefrik edilmesi, boşanma davasında tanımaya ilişkin davanın bekletici sorun yapılması ve tanıma davasının neticesine göre boşanma davasının sonuca bağlanmasında zorunluluk bulunmaktadır. Açıklanan hususlar gözetilmeden iki davanın birlikte görülüp sonuca bağlanması doğru bulunmamıştır.