KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2015/10865 E., 2015/12400 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma
Karar Metni
330 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 26.02.2015 gün ve 18577-2912 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü; 1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme talebi yersizdir.
2-Velayet kendisine bırakılmayan ebeveynle çocuk arasındaki kişisel ilişki düzenlemesinde asıl olan çocuğun fikri, ahlaki, bedeni, sağlık ve eğitsel yönden kişisel gelişiminin sağlanmasındaki üstün yararı olmakla birlikte analık ve babalık duygularının tatmininin de göz önüne alınması gerekir.Velayeti davalı anneye bırakılan tarafların müşterek çocuğu 25.05.2006 doğumlu Uğur Eser ile davacı baba arasında mahkemece kurulan kişisel ilişki babalık duygularını tatmine elverişli olmadığı gibi, çocuğun da baba sevgi ve şefkatini yaşayacağı yeterlilikten uzaktır.
Bu bakımdan mahkeme tarafından günümüzün ulaşım kolaylıkları göz önüne alınarak, aynı şehir-farklı şehir ayrımı kaldırılıp, ayın belli bir hafta sonu ve dini bayramlarda çocuğun baba yanında yatıya kalacağı, yaz tatili ve yarıyıl tatilinde uzun süreli kalacak şekilde kişisel ilişkinin düzenlenmesi gerekirken yazılı şekilde yetersiz kişisel ilişki tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.Ancak ilk incelemede bu husus gözden kaçırılmış, hüküm kişisel ilişki yönünden de onanmış olduğundan, davacı erkeğin kişisel ilişki ile ilgili kurulan hüküm yönünden onama kararına ilişkin karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 26.02.2015 tarih,
2014/18577 esas, 2015/2912 karar sayılı ilamında kişisel ilişkiye ilişkin onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan sebeple kişisel ilişkiye ilişkin kurulan hüküm yönünden de bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2015/10865, K. 2015/12400, 11 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama