Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/10882 K.2016/540

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı kadın, süresinde verdiği cevap dilekçesinde 50.000 TL tazminat talebinin olduğunu bildirmiş, ön inceleme duruşmasında; tazminat talebinin manevi tazminat olduğunu açıklamıştır. O halde, davalının maddi tazminat talebi bulunmamaktır. Hakim talepten fazlasına hükmedemez (HMK.md.26). Davalı kadının maddi tazminat talebi olmadığı halde, yararına maddi tazminata (TMK.m.174/1) hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Toplanan delillerden, davalı kadın adına kayıtlı birden fazla taşınmaz malın bulunduğu ve dosya içerisine alınan Sosyal Sigortalar Kurumu kaydında davalı kadının aktif olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davalının çalışıp çalışmadığının, çalışıyor ise aylık gelirinin tespiti ile davalı adına kayıtlı taşınmazların değerleri ile gelir getirip getirmediği araştırılarak sonucuna göre yoksulluk nafakası hakkında bir karar vermek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.