Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/11320 K.2016/818

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından kadının boşanma ve tedbir nafakası davaları ile kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin kabul edilen boşanma davası ile kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakaların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle her davanın açıldığı tarihteki şartlara göre değerlendirileceğinin tabi bulunması nedeniyle, davacı-davalı erkeğe kusur olarak yüklenen hakaret ve tehdit fiillerinin boşanma davaları açıldıktan sonra gerçekleştiği anlaşıldığından eldeki davada kusur belirlemesinde dikkate alınması doğru değil ise de; mahkemece taraflara kusur olarak yüklenen ve tarafların gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarına göre, davacı-davalı erkeğin davalı-davacı kadına nazaran boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre; davacı-davalı erkeğin tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.